Yazar : Sami ErYılmaz

ile toplum ve kişisel gelişim planlama ve ötekileştirilen hayatlar… Toplum olarak kan kaybındayız maalesef köşe başları sokak araları ve ışıkların söndüğü arka sokaklar dejenere olmuş toplumun başı boş bırakılan yada ailesel sorunlardan dolayı her türlü istismara öncülük eden ismini ötekileştirmeye bırakan körpe bedenlerin hüzünlü öykülerinin yazıldığını adına insan dediğimiz kendi türümüzden olan ve suça teşvik eden istismarcıların kalemi haline gelmiş. Senaryo belli oyuncular ise bizim çocuklarımız en güzel zamanları kişisel gelişmeleri adına toplumda benliklerini kazanacağı yaşlarda ve en büyük suçlu olarak tabir ettiğim dünyaya gelmesinden ibaret sanılan evlatlık duygusunun yağmalandığı anne ve babalardır. Oysaki aile planlaması bakabileceğin kadar çocuk sahibi olmak sağlıklı bireyler yetiştirmek adına en temel yapı taşlarıdır geleceğimiz olan çocuklar için. Hiç kimse sokakta her türlü istismarın yaşandığı ortamda tabiri caizse yem olmak istemez gelin görün ki mesken tuttukları tek yer sokaklar oradan da atamazlar onları. Duyarlı olmak her insanın en temel görevi olmalıdır ötekileştirilmiş ve adına sokak çocuğu denilen bir çocuğun sesi yankılanıyor kulaklarım da biz sokak çocuğu değiliz bizleri sokaklar doğurmadı diye. Ey hayat arsız hayat bu kadar ucuz insan hayatı saklı kent kimbilir hangi bilinmezlere gebe.